Czy kiedykolwiek zastanawiałaś się, dlaczego niektórzy ludzie mogą tolerować większość z tego, co dzieje się w ich świecie, a mimo to nie wydaje się, że Ty nie potrafisz poradzić sobie nawet z najmniejszymi zakłóceniami? Skąd z nich tyle cierpliwości?

Cierpliwość jest jedną z tych cnót, której zazdroszczą wszyscy Ci, którzy jej nie mają. Ludzie, którzy posiadają umiejętność zachowania pewnego stopnia spokoju i zrozumienia, gdy stają w obliczu trudnych i stresowych sytuacji, wydają się mieć wyższy poziom funkcjonowania niż reszta z nas

Wygląda na to, że mogą odnieść sukces łatwiej, ponieważ w trudnych czasach potrafią zachować swój „rozum”, zamiast odczuwać tylko frustrację i gniew. Zasadniczo są w stanie utrzymać swój spokój umysłu, gdy reszta dookoła jest gotowa „rwać sobie włosy z głowy” i krzyczeć.

Czy możesz nauczyć się być cierpliwą, nawet, jeśli nigdy wcześniej nie byłaś cierpliwa? Odpowiedź brzmi: tak. Możesz przemienić się z nadmiernie emocjonalnej, łatwej do zdenerwowania osoby w spokojną, cichą i racjonalną istotę ludzką. Wbrew pozorom to dość łatwe do zrobienia, jeśli podejmiesz właściwe kroki i będziesz ćwiczyć.

Oto one:

Krok 1: Gdy coś (lub ktoś) zalezie Ci pod skórę, nic nie mów

Kiedy myślisz o osobie, która jest cierpliwa w przeciwieństwie do kogoś, kto nie jest, co jest jedną z głównych różnic, które zauważasz? Prawdopodobnie jest to, to, co ona mówi.

Ogólnie rzecz biorąc, osoba, która jest tolerancyjna, nie otwiera ust i nie zaczyna mówić słów, których później prawdopodobnie pożałuje. Pierwszym krokiem, więc jest nauka, jak zamknąć usta w sytuacji, która natychmiast sprawia, że wrze Twoja krew. Powodem, dlaczego jest to takie ważne jest to, że nie można myśleć i mówić w tym samym czasie. Możesz myśleć, że możesz, ale jeśli jesteś poruszona lub zdenerwowana, jest to bardzo mało prawdopodobne. Dlatego też, jeśli chcesz dać czas umysłowi na przetworzenie tego, co się dzieje, to wymaga, abyś milczała.

Jeśli chcesz powiedzieć sobie coś w myślach, aby zmniejszyć nieco poziom stresu, to jest to w porządku. Ale nie pozwól, aby niechciane słowa wyszły z Twoich ust, ponieważ raz coś powiesz nie jesteś w stanie tego cofnąć. Wtedy musisz radzić sobie nie tylko z brakiem cierpliwości, ale też ze znalezieniem sposobu jak naprawić to, co najprawdopodobniej „zepsuły” Twoje nierozważne słowa.

Krok 2: Zdaj sobie sprawę, że to Twój problem, a nie tej osoby

Łatwo jest patrzeć na kogoś, kto nas frustruje i złościć się na tę osobę, ale w rzeczywistości jest to nasz problem, jeśli brakuje nam możliwości radzenia sobie z tą osobą. W końcu jesteśmy odpowiedzialni za to, jak reagujemy na innych ludzi i na różne sytuacje. Kontrolujemy własne działania i odpowiedzi.

Nie ma czegoś takiego, jak ktoś “sprawiający”, że jesteś zła, sfrustrowana lub zdenerwowana. Więc nie bądź zła na daną osobę, jeśli zachowujesz się jak „wariatka” i tracisz panowanie nad sobą. To Twoja wina, a nie tej osoby. Uznając ten jeden prosty fakt pozwalasz sobie na skupienie się na samej sobie, a nie na innych, co jest świetne, ponieważ również stawia Cię w pozycji osoby kontrolującej. Jeśli ktoś inny jest problemem, łatwo jest się zdenerwować, ponieważ nie możesz zmienić ani kontrolować tej osoby. Jeśli jednak to Ty masz problem, przynajmniej możesz wprowadzić zmiany, które prawdopodobnie poprawią sytuację.

Krok 3: Zadaj sobie pytanie, dlaczego jesteś taka zdenerwowana

Aby nabrać cierpliwości, musisz zrozumieć, co sprawia, że ​​czujesz się niecierpliwa.Co jest w danej sytuacji lub osobie, co sprawia, że czujesz się jak na krawędzi? Może to wymagać dokopania się pod powierzchnię, aby dowiedzieć się, co dokładnie jest powodem Twoich emocji.

Może dana osoba przypomina Ci kogoś innego, kogo nie lubisz lub tracisz swój czas i czujesz, że nie osiągniesz tego, co zamierzałaś osiągnąć. Cokolwiek Ci przeszkadza, musisz nadać Temu imię i rozpoznać. Nie możesz poradzić sobie z czymś, czego nie rozumiesz.

Krok 4: Poszukaj rozwiązań

Kiedy wyodrębnisz prawdziwą przyczynę frustracji lub braku cierpliwości, nadszedł czas, aby poszukać sposobów złagodzenia swojego stresu i lęku tak, aby nie być popychaną do granic możliwości. Na przykład, jeśli łatwo denerwujesz się, gdy dzieci nie siedzą spokojnie i nie odrabiają pracy domowej, ponieważ przyjmujesz to, jako znak, że nie odniosą sukcesu, możesz zrobić coś, co sprawi, że faktycznie będą chciały siedzieć i koncentrować się na nauce. Może zgodzisz się dać im nagrody za dobre oceny lub pozwolisz im obejrzeć ich ulubione filmy, gdy praca zostanie wykonana. Najlepiej, aby stworzyć rozwiązanie typu win-win. Uczyń to czymś, co jest pozytywne dla Was obojga. Im więcej każde z Was dostanie, tym lepiej.

Krok 5: Zachowaj perspektywę

Nawet w poprzednich czterech krokach możesz napotkać momenty, kiedy nadal próbujesz zbyt bardzo. Nawet, jeśli nie mówisz różnych rzeczy, gdy jesteś zniecierpliwiona, uznajesz, że to Ty, a nie druga osoba, odkrywasz, dlaczego jesteś taka zdenerwowana i wymyślasz rozwiązanie, emocje wciąż mogą czasami przesłonić Twoją racjonalność.

Jeśli możesz zachować perspektywę w takich momentach, może to zahamować wybuch, którego później pożałujesz. Pomimo tego, że teraz bardzo Ci na czymś zależy, postaraj się zadać sobie pytanie, czy będzie Ci tak samo zależeć za 5 czy 10 lat. Czy to naprawdę jest kwestia warta angażowania takiej ilości Twojej energii?

Jeśli odpowiedź brzmi “nie”, odpuść sobie. Po co marnować czas i wysiłek, kiedy nie musisz? Jeśli odpowiedź brzmi „tak, to ma znaczenie”, wtedy warto zrobić to dobrze. Zastanów się, jak masz zamiar poradzić sobie z sytuacją, aby nie wpakować się w problemy. Oddziel z tego emocje i rzeczywiście pracuj nad problemem, zamiast działać jak „szalona” (co nie doprowadzi Cię do niczego).

Cierpliwość nie jest najłatwiejsza do opanowania, ale można to zrobić. Nie tylko sprawi, że staniesz się lepszym człowiekiem, ale także da Ci poczucie spokoju i kontroli, których nic nie będzie w stanie pokonać. W końcu będziesz odpowiedzialna za swoje życie i poczujesz się dobrze.