Jeśli w obliczu epidemii koronawirusa zmagasz się z tym by Twój nastolatek został w domu i trzymał się zasad izolacji fizycznej, wiedz, że zdecydowanie nie jesteś sama.

Mózgi nastoletnie działają inaczej niż mózgi dorosłych. Rozwijanie niezależności i wolności jest jednym z głównych zadań w okresie nastoletnim, są oni bardziej skupieni na życiu tu i teraz, zabawie, testowaniu granic, poznawaniu i budowaniu swojej tożsamości, niż przestrzeganiu zasad – i to wyjaśnia, dlaczego tak ciężko im się w obecnej sytuacji.

Głównymi przyczynami, dla których dzieci i młodzież zmagają się z obecną izolacją fizyczną, jest brak kontaktów towarzyskich, wsparcia rówieśników, oderwania się od kłótni rodzinnych, zbytnie skupienie się na nauce w szkole i uczucie przerażenia, zagrożenia, niepokoju i stresu.

Pierwszą rzeczą, którą rodzice powinni zrobić, jest otwarta rozmowa z nastolatkiem o tym, dlaczego tak ważne jest byśmy wszyscy pozostawali w domach. Ważne by ta rozmowa była bez gniewu i by odbyła się, gdy wszyscy jesteście spokojni. W trakcie tej rozmowy możecie wspólnie poszukać rozwiązań, które mogłyby pomóc w złagodzeniu tej sytuacji. Pamiętajmy też, że czasami niektórym nastolatkom łatwiej jest rozmawiać na ten temat z innymi dorosłymi, a nie z własnymi rodzicami. Jeśli dziecko ma ulubioną ciotkę lub dziadka, z którym wolałby rozmawiać, dobrym pomysłem może być by poprosić te osoby o to by porozmawiały z naszym dzieckiem.

Oto niektóre z rzeczy, które może robić rodzic, aby pomóc nastolatkom zostać w domu:

  • Sprawdzaj regularnie, jak Twoje dzieci sobie radzą – wczesna interwencja jest ważna. Kiedy sytuacja i wasza relacja osiąganie pewien poziom stresu, zmniejszenie go będzie coraz trudniejsze, a co za tym idzie każda rozmowa (nawet na błahy temat) może prowadzić do wybuchu.
  • Idźcie na wspólny spacer – wspólne wyjście z domu to dobry sposób na aktywność, dobra okazja do rozmowy lub po prostu milczenia razem
  • Pomóż nastolatkom pozostać w kontakcie z przyjaciółmi – Zorganizuj, pomóż im zorganizować (a jeśli nastolatkowie sami już to robią – nie przeszkadzaj im) zamknięte grupy społecznościowe lub spotkania online dla osób, z którymi Twoje dzieci są najbliżej.
  • Zachowaj spokój, rozmawiając o koronawirusie – Wyjaśnij niebezpieczeństwa związane z wirusem spokojnie i bez sensacji. Przypomnij im, że istnieją wiarygodne źródła wiadomości (możesz im je pokazać) i przypomnij im, by nie poświęcali zbyt dużo czasu na badania, gdyż to może pogarszać ich nastrój.
  • Daj dzieciom przestrzeń – upewnij się, że Twoje dziecko otrzymuje w domu trochę przestrzeni osobistej, gdzie nikt nie zakłóca jego spokoju, a także czas z dala od rodzeństwa lub starszych członków rodziny.
  • Starajcie się trzymać rutyny – warto to powtórzyć: próba utrzymania normalnego rytmu snu, jedzenia, ćwiczeń, nauki, czasu wolnego i rutyny rodzinnej pomoże sprawić, że życie nie będzie tak chaotyczne. Zdrowe odżywianie i rutyna są również ważne dla ogólnego zdrowia fizycznego i psychicznego.
  • Zwiększ krąg relacji nastolatka – to znaczy, upewnij się, że nadal ma kontakt z dalszą rodziną lub innymi ważnymi osobami w ich życiu. Zastanów się, do kogo Twoje dziecko idzie z ich problemami i zmartwieniami. Jest to osoba, która dba o bezpieczeństwo twojego dziecka, która oferuje dobre praktyczne porady, która rozpoznaje, jak trudny czas przechodzi dziecko i która może pomóc mu pomyśleć o dobrych rozwiązaniach.
  • Upewnij się, że znają numery telefonów/adresów mailowych do linii wsparcia, z którymi mogą porozmawiać – na przykład telefon zaufania dla dzieci i młodzieży oferuje usługi wsparcia. Daj im do zrozumienia, że nie będziesz zły, jeśli zdecydują się skorzystać z tego sposobu wsparcia zamiast rozmawiać z Tobą.
  • Pomóż im znaleźć i stosować różnego strategie radzenia sobie z emocjami – mogą to być np. ćwiczenia fizyczne, gotowanie, muzyka, sztuka, techniki relaksacyjne, etc. Porozmawiaj z nimi na temat rzeczy, które uważają, że ich relaksują i zachęć je do wzięcia w nich udziału.
  • Jeżeli nastolatek narzeka na nudę, być może warto również poszukać wspólnych projektów i rzeczy, którymi możecie zająć się, jako rodzina lub w układzie matka- dziecko, ojciec – dziecko – być może jest coś co Twój nastolatek chciałby się nauczyć od rodziców lub może być też coś czego chętnie nauczyłby rodziców. Pomimo, że to relacje z rówieśnikami stanowią najważniejszy punkt w życiu nastolatka – dobre relacje w rodzinie są również ważne.
  • Pozostań w kontakcie – nadrobienie zaległości i pozostanie w kontakcie ze znajomymi, poprzez różnego rodzaju aplikacje (FaceTime, Zoom) i granie online, może być świetne, ale pamiętaj też, aby porozmawiać z nastolatkami o ich bezpieczeństwie w Internecie. Poinformuj ich, że mogą z tobą porozmawiać, jeśli martwią się czymś, co się dzieje w Internecie.
  • Zaakceptujcie, że nie możemy kontrolować wszystkiego – dobrze byście zarówno Ty jak i Twój nastolatek skoncentrowali się na ważnych problemach i próbowali je rozwiązać.

Nagradzaj nastolatków za przestrzeganie zasad – wprowadźcie w życie małe przyjemności lub rozpocznijcie oszczędzać niewielkie sumy pieniędzy zaoszczędzone na codziennych wydatkach, których teraz nie ma, a które możecie przeznaczyć na rozrywkę teraz lub w przyszłości.

  • Spraw byście mieli, na co czekać – Zaplanuj coś wielkiego, na przykład imprezę, uroczystość, wycieczkę jednodniową lub weekendową, gdy będziemy mogli wychodzić z domu (może to być coś dla całej rodziny, ale też dla samego nastolatka, albo i to i to)
  • Staraj się nie obciążać ich zbytnio obowiązkami – chociaż wszyscy mają jakieś obowiązki w rodzinie, staraj się obciążać zbytnio swoich dzieci w obecnej sytuacji na przykład każąc im opiekować się młodszym rodzeństwem. A jeśli zgodzą się pomóc, doceniaj i nagradzają ich wysiłki.
  • Bawcie się dobrze – znajdźcie czas na zabawę, jako rodzina, cokolwiek to dla Was oznacza

Pamiętaj, że każde dziecko i nastolatek jest inny i ważne jest, aby słuchać o rzeczach, z którymi najbardziej się zmagają, i dostosowywać rozwiązania, najlepiej jak potrafisz, aby pomóc im lepiej radzić sobie z ich emocjami i zachowaniami.

Co najważniejsze, pamiętaj, że jako rodzic nie odnosisz porażki, nie oznacza to również, że Twoje dziecko ponosi porażkę. To trudny czas dla wszystkich i wielu innych rodziców będzie miało trudności. Pamiętaj, że to nie będzie trwało wiecznie, a my przez to przejdziemy.